PHOTO-2020-09-10-17-31-41.jpg

Iedereen kan meedoen aan kunst en cultuur? Jazeker!

Eens in de zoveel tijd leer je ze kennen: kinderen met een onstuitbare gedrevenheid om te leren, om meer te weten, om te groeien en te ontwikkelen. In de categorie 9-12 jaar kwamen er uit De Hoogte en Korrewegwijk geen grote drommen kinderen af op de Bonte Zomer, toch was het initiatief een groot succes. We organiseerden een last-minute optreden én ik maakte er kennis met een wel heel gemotiveerde nieuwe leerling!

Deze zomer mocht ik voor VRIJDAG in de Buurt aan kinderen tussen de 9 en 12 jaar muziekworkshops geven in de wijken Korrewegwijk en De Hoogte. In het kader van de Bonte Zomer, voor kinderen die mede door het coronavirus nu niet op vakantie zouden kunnen, bedachten docenten en freelancers van VRIJDAG de mooiste activiteiten. Dansworkshops, slijmworkshops (denk: de 2020-versie van smurfensnot) en theaterworkshops, het kwam allemaal voorbij. Vooral het programma voor de kleinere kindjes werd goed bezocht - o.a. Theater Pannenkoek gaf prachtige optredens aan volle zalen.

Bij mijn eigen workshops was het in eerste instantie een stuk stiller. Gelukkig wist cultuurcoach Magda Rozenveld raad: door te posten bij de buurt- en speeltuinvereniging en door de spontane megafoon-oproepen van spelbegeleider Iris ten Bhömer kregen we uiteindelijk een aantal keer een groep van 15 kinderen enthousiast om samen te zingen. Voor de gelegenheid doopte ik mijn muziekworkshop om tot The Voice of De Hoogte/Korrewegwijk. In 40 minuten studeerden we een liedje in, kreeg ieder kind een solo, en uiteindelijk zongen we op de feestelijke afsluiting van Hoogte aan Zee, met mystery guest DJ Arlan. 

Schermafbeelding 2020-09-14 om 13.21.03.png

Na afloop van de muziekworkshops bleef steeds een tienjarig meisje hangen. Ze wees naar mijn papier en vroeg wat de hoofdletters B en C# en G betekenden boven de songteksten. Ze legde haar vingers op de toetsen en deed alsof ze een pianoriedeltje speelde. Ze vroeg wat het verschil was tussen refrein en couplet en hoe je dat in het Engels zegt, en of ik haar een liedje op de piano wilde leren. Hoe wist ik wat ik moest doen met mijn vingers en hoe kon ik tegelijkertijd zingen? Kon zij dat ook leren? Omdat het na afloop van Hoogte aan Zee nog steeds rustig bleef in EdanZ en ik nog een paar muziekworkshops tegoed had, bood ik aan om drie keer les te geven: piano en zang.

Samen bekeken we de piano, tilden we de klep omhoog, zagen we wat een pedaal doet en hoe het er in de kast uitziet als je een toets aanslaat. Ze leerde "Vader Jacob" en zong voor mij samen met haar vader hetzelfde nummer in het Eritrees. We begonnen met noten leren lezen, vingerzetting en de eerste nummers van blad spelen. Ze zong een popnummer en we werkten aan haar ademsteun. Toen waren de lessen op, maar de nieuwsgierigheid nog niet. Met twee volwassenen en drie kleine kinderen levend van een bijstandsuitkering hadden haar ouders niet veel geld meer over voor zang- en pianolessen, dus maakten we een plan. Jeugdfonds Sport en Cultuur vergoedt voor ieder kind dat anders geen toegang heeft tot sport en cultuur jaarlijks voor 450 euro aan lesgeld. In samenwerking met het Leerorkest in Amsterdam maken ze het ook mogelijk voor een kind om een jaar lang een instrument te lenen: voor 25 euro brengen ze het instrument bij de leerling thuis.

Eind september komt ze weer, om bij mij in de komende tien lessen nog meer te leren over muzieknotatie, vingerzetting, notenschrift, stemvorming en het middenrif. Om mij in haar pianospel te ontgroeien en een tweede pianoleraar te vinden. Om uiteindelijk misschien wel van muziek haar werk te maken en als Eritrees-Nederlandse zangeres zowel de piano als de kirar te bespelen. Wát een opsteker, zo’n leerlinge, wát een succes dat in Nederland deze faciliteiten voorhanden zijn en wát een mooie letterlijke invulling van de slogan van VRIJDAG en VRIJDAG in de Buurt: Iedereen kan meedoen aan kunst en cultuur!

Geschreven door: Isolde van Meerwijk

Heb je een vraag?

Verplicht veld